Setki litrów piwa, śląski krupniok, głośny śpiew i towarzyszące zabawie sprośne żarty? Tak wygląda ta... nieco mniej oficjalna strona świętowanej przez górników Barbórki. Karczma piwna to swego rodzaju preludium górniczych obchodów. Odbywa się zazwyczaj nieco wcześniej, czyli przed 4 grudnia, gdy przypada święto patronki górników – Świętej Barbary.
Tradycja obchodów Dnia Górnika w Bełchatowie sięga lat siedemdziesiątych, gdy rozpoczęła się budowa kopalni, a do niewielkiego wówczas miasteczka zaczęli się sprowadzać pracownicy z całego kraju, w tym również górnicy, którzy przywieźli ze sobą obyczaje i tradycje. Rodowici bełchatowianie z zaciekawieniem obserwowali pierwsze górnicze pochody z okazji Barbórki. Pracownicy kopalni ubrani w mundury i czaka, czyli czapki z pióropuszem, wzbudzali sporą sensację.
Wtedy też, przy okazji obchodów, organizowano pierwsze biesiady górnicze, które miały jednak bardziej kameralny charakter. Karczmy piwne i combry na dobre wpisały się w klimat Bełchatowa w latach osiemdziesiątych, gdy na biesiadach bawiło się wielu pracowników kopalni. Ta tradycja w Bełchatowie kultywowana jest do dziś.
Jak wyglądają górnicze biesiady?
Są pełne żartów i humoru, ale też wierne tradycji, która na takich spotkaniach przetrwała do chwili obecnej. Górnicy na karczmę przychodzą ubrani w mundury górnicze. Obowiązkowym napitkiem jest piwo, na stołach musi się pojawić również śląski krupniok.
Cała zabawa ma też wyznaczony określony porządek. Gwarkowie podzieleni są na prawą i lewą tablicę – to dwa rywalizujące ze sobą stoły. Nad porządkiem i poszanowaniem obyczajów czuwa specjalnie powołane… prezydium „w sprawach piwnych zawsze nieomylne”. Zasiadają w nim tzw. „stare strzechy”, które nie żałują uszczypliwości młodym górnikom.
Młodzi górnicy musieli... "skakać przez skórę"
Lekko nie mają też ci najmłodsi, którzy zabiegają o przyjęcie do grona górników. Stojąc na beczce, muszą wypowiedzieć ułożoną przez siebie przysięgę, która musi być przy tym zabawna i wypowiedziana ze swadą w taki sposób, aby zyskała akceptację „starych strzech”.
Jeśli tak się stanie, to wówczas wykonują tzw. „skok przez skórę”, który symbolizuje przyjęcie do braci górniczej. Skąd takie określenie? Skórzany fartuch, zwany skórą lub łatą, należał do najbardziej charakterystycznych elementów stroju górnika dołowego. To jeden z najważniejszych punktów górniczej biesiady, który poprzedzony jest „pochodem lisów” - czyli młodych pracowników, zabiegających o przyjęcie do grona kolegów niosą "górnicze lampiony", przechodząc przez szpaler górniczych szpad, który tworzą ich starsi pracownicy.
Pusty kufel? Zakuć w dyby!
Podczas karczmy piwnej nie brakuje oczywiście wspólnych śpiewów i konkursów. Każdemu ze stołów (prawej i lewej tablicy) przewodniczą kontrapunkty i kantorzy. Nieposłuszni górnicy albo ci, którym kufel z piwem „wyschnie” mogą zostać wywołani przed prezydium albo co gorsza… zakuci w dyby.
Ważną zasadą górniczych spotkań na karczmie piwnej jest… nieobecność płci pięknej. Górnicy bawią się tylko w męskim gronie. W tym samym czasie, panie biesiadują na combrze babskim, który również jest pełen konkursów, śpiewu i wspólnej zabawy. Co ciekawe, jeśli imprezy odbywają się w bliskiej odległości, to górnicy po ogłoszeniu „anarchii piwnej” mogą dołączyć do pań tuż po północy i wspólnie bawić się do białego rana. Górnicy często z takiej możliwości... chętnie korzystali.
Komentarze (0)