Rejestracja i logowanie

Choroba Crohna oraz RZS - diagnostyka różnicowa

Rozmaitości 23-08-2018 Autor: materiał partnera
0
Choroba Crohna oraz RZS - diagnostyka różnicowa

Dwie choroby o nieznanym podłożu, o bardzo podobnych objawach mają różny przebieg i lokalizację. Bardzo ważna jest prawidłowa diagnostyka, która pomaga wdrożyć prawidłowe i skuteczne leczenie.

Choroba Leśniowskiego-Crohna - znana również jako choroba zapalna Crohna, jest przewlekłym zapaleniem jelita. U około jednej czwartej pacjentów choroba dotyczy tylko jelita cienkiego, w jednej czwartej jelita grubego, a u około pozostałych 50% pacjentów choroba dotyczy zarówno jelita cienkiego, jak i okrężnicy. W najgorszym przypadku zapalenie wpływa na cały przewód pokarmowy od jamy ustnej do ujścia jelita. Wraz z wrzodziejącym zapaleniem okrężnicy choroba Leśniowskiego-Crohna jest jedną z najczęstszych przewlekłych zapalnych chorób jelit. W przypadku choroby można zastosować Immunomodulin wraz z protokołem DLS.

Choroba Leśniowskiego-Crohna często występuje po raz pierwszy u młodzieży lub młodych dorosłych w wieku od 15 do 34 lat. U 15-25% pacjentów objawy rozwijają się przed 20 rokiem życia, sporadycznie choroba dotyka niemowląt. Eksperci obserwują coraz częstsze pojawianie się nowych przypadków choroby, ale nie mają na to zjawisko żadnego wyjaśnienia. U ponad 50% osób dotkniętych chorobą do 20 roku życia choroba ma przebieg ciężki.

Wczesne wykrywanie choroby i konsekwentna terapia są ważnymi przesłankami dla prowadzenia dobrej jakości życia pacjenta. Ponieważ dotknięte chorobą dzieci i młodzież wykazują z czasem objawy odmienne od objawów u dorosłych, opieka nad nimi powinna odbywać się do 18 roku życia przez pediatrów specjalizujących się w gastroenterologii. Jeśli twój pediatra nie specjalizuje się w tej dziedzinie, powinieneś znaleźć odpowiedniego lekarza.

Szacuje się, że ponad 400 do prawie 750 dzieci i młodzieży zapada na chorobę Leśniowskiego-Crohna każdego roku. W sumie około 150000 do 230000 pacjentów z chorobą zapalną jelit, takich jak choroba Crohna i wrzodziejące zapalenie okrężnicy, mieszka w Polsce - w tym około 37 000 to dzieci i młodzież.

Przyczyna choroby jest wciąż nieznana.

Choroba Leśniowskiego-Crohna jest bardziej rozpowszechniona w rodzinach osób już chorujących, więc najwyraźniej sama w sobie mają na nią wpływ czynniki genetyczne. U krewnych pierwszego stopnia ryzyko rozwoju przewlekłej choroby zapalnej jelit jest około 30 razy większe niż w zdrowej populacji. Gdy jeden bliźniak jednojajowy cierpi na chorobę Leśniowskiego-Crohna, 85% pozostałego rodzeństwa na pewno będzie miało problemy z jelitowe.

Mieszkańcy miast częściej chorują niż mieszkańcy wsi, ale wpływ czynników środowiskowych nie został w pełni wyjaśniony. Ponieważ choroby zapalne jelit występują częściej w krajach uprzemysłowionych niż w krajach rozwijających się, nasze wysokie standardy higieny są również uważane za możliwe czynniki sprawcze.

Dieta z wysokim poziomem rafinowanego cukru, jest również podejrzana o udział w patofizjologii choroby Leśniowskiego-Crohna.

Chociaż stres nie jest przyczyną choroby Leśniowskiego-Crohna, może sprzyjać nawrotom lub pogorszeniu aktywnych objawów. Obawy choroby, depresja lub lęk często mają negatywny wpływ na tę chorobę. Palenie może zmniejszać szanse powodzenia leczenia.

Objawy

Choroba Leśniowskiego-Crohna to przede wszystkim przewlekłe zapalenie jelita cienkiego. Cechą charakterystyczną choroby Leśniowskiego-Crohna u dzieci jest ból brzucha, uporczywe afty, utrata masy ciała i przewlekła biegunka z cuchnącymi i prawdopodobnie krwawymi stolcami. Zapalenie może przenikać wszystkie warstwy ściany jelita. Bardzo podobne objawy daje reumatoidalne zapalenie stawów, które w zakresie objawów zewnętrznych może być często mylone z chorobą Crohna. W przypadku jednej i drugiej choroby napadowe bóle stawów są często głównym objawem choroby. 

Choroba Leśniowskiego-Crohna występuje w wielu przypadkach w postaci zaostrzeń, czyli w fazach o "wysokiej aktywności zapalnej", a poważne objawy występują na przemian z tak zwanymi "okresami remisji", w których pacjenci mogą żyć w dużej mierze bezobjawowo.

Typowy obraz kliniczny

Typowymi objawami choroby Leśniowskiego-Crohna są złe samopoczucie i częste bóle brzucha (szczególnie w prawym podbrzuszu), czasami bolesna biegunka, gorączka i zmniejszony apetyt. Możliwe jest wystąpienie do 15 wypróżnień dziennie. Ponieważ jelita objęte procesem zapalnym są ograniczone w swojej naturalnej funkcji, często nie są w stanie wchłonąć wszystkich ważnych składników z diety. Możliwe konsekwencje tego stanu to niedobory, niedożywienie i poważne opóźnienia w odchudzaniu lub potrzebie przybrania wagi. Jeśli biegunka jest zmieszana z krwią, dochodzi do rozwoju anemii przez długi okres choroby.

Innymi objawami choroby mogą być zmiany w odbycie lub narządów płciowych, takie jak małe bolesne przetoki śluzówki (bruzdy), które początkowo powodują błędną diagnozę w postaci hemoroidów. Przetoki to patologiczne połączenia między poszczególnymi odcinkami jelitowymi lub między jelitem a innymi narządami, np. skórą, pęcherzem lub pochwą. Czasami ropnie tworzą się również w jelicie.

Komentarze dla tego artykułu zostały wyłączone.
Czytaj także